Paylaşılan Uyum

-I-

Ne zaman onur duysam yaza verdiğim ömürcüktenve yalnızlığımı duyarlı bir duvarla paylaşmaktan;ısınmış kuşlar getirir kibrit kutusu odalarayalnız gelişinin izleri olan bir kadının ayakları,kilimlere, çıplak betona dişi nakışlar,güneşten artırılmış menevişler... atar.

Bilir gökyüzüne bakmaktanve evrenin yaratılış sırlarından korktuğumu.Oturup diker yırtığımı, söküğümükadınlığının topraksı edalarıyla.Bense erkekliğimin folkloruyla çalkarımona sunacağım dizeleri kafamda.

-II-

Dışarda taşlar:zamanın ve güneşin beslediği miskin bıldırcınlar,erimiş kanatlar ve ayaklar,rüzgarın uzun takvimi,yitmiş kayıt çizgilerien uzun ömürlü ağaçlarda.

Gel bana,ömrüm kısa,gün boyu toprağın sıcak mıknatısıylakurumuş, bedensiz bir gömlek gibi.Sar göğsümü, sıvan sırtıma,sen kaynamış sütün ince kabuğu,inandır beni kendinehem ağzından çıktı bir kere'seviyorum' sözüboşlukta başı dönen küçük bir nar fidanı gibi.