Marmara'da Akşam

Çıkar gelir alacakaranlıkyeni sürülmüş tarlalardanher adımda biraz daha yiten topuklarıve taflan külüne kokan elleriyleçıkar gelirher solukta bir dermansız hastalığıniç kanamalarını çekerek sinesine

dalgalarda çözersaçlarını alizelerfosfor su yüzüne vururbir çağanoz çıkmak istergöğsünün sarmal dehlizlerinden

ağır ağır yürür gecetaşlarında otlar bitmişAspendos'un sahnesineve eski, alışkın bir oyuncu gibiokur ceneviz gününden kalma tiradını

ak benekli gömleğini aranırsoğuk kıkırdaklarıyla ürpererekkum engereği

çıkar gelir kutup yıldızıışıltılı bir pelerin gibi savuraraksamanyolunubağdaş kurup otururgök tapınağının mimberine

deniz / ah! o uçsuz bucaksız göğsündeyeşil hareler oynaşan / denizgece dev bir çoban gibikara kepeneğiyle abanınca üstüneçırpınıp bırakır kendinivahşi bir aşkın öpüşlerine