Köprülü/ Veles Şarkıları-ı-

Kimsenin bildiği gibi değildir yollar:sol yanım, sol yanım gibi heyelan, sağımda kötürüm bağlar.Üsküp Köprülü arası, akşama doğru, kahverengi ölüm,kopardığım ilk gülden kanayan bir çağrı yıllar boyu.içilir şimdi şarabı salkımların hatırasındankanı eğitircesine her güz sonu.

Güz sonu akşam olurken girdim Veles'e.Anladım hayatım bir ırmak planı,kırık bir testiden akan vesvese.

Veles'i bölen ırmak nice şehri bölen ırmak gibi akıyor.Akıyor işte gençliğimden son bir şeyler, herkes gibi.Herkes gibiyim ben de, her kahverengi gözlü gibi.İşte bu dem, burada, akşama doğru, akşama doğruyum ben.

Ah, kimsenin bildiği gibi değildir yollar:sol yanım, sol yanım gibi heyelan, sağımda kötürüm bağlar.Ürküp bu güz sonu akşamında yaşlı tarlalar ve kötürüm bağlardan,çocukluğumu çağırıyorum ilk kopardığım gülden,yalınayak yürüdüğüm yollardan...

IITitov Veles'de, Koço Ratsin'in evindeayrılıklardan, kavuşmalardan kibirle doğmuşbirkaç yalancı karaltı daha ölüyor içimde.

Soğuk mu soğuk bir güz sonu, buradacömert kaşıklara bakıp, hayata bağışlıyorumaşktan beklediğim son parıltıyı da.

Halkın ezik çocuğuyum ben,varsa bir direncim, şu üşüyen serçenin olsun,varsa sanatım, çamur olsun dönsün tezgaha.Titov Veles'de, Koço Ratsin'in evindeçorbasız geçen günlerimdeki bilince döndüm,yalın bir bağ yolcusu, elde sepet...

Titov Veles'de, şair Koço Ratsin'in evindeBalkan usulüncegüneşin dalgınlığıyla sıvalı duvarlar.işte gerçek bu hamarat ışığın içinde.Anladım ayna tutar şairlerev ışıklarından, yurt ışıklarındanhalkın gözlerine, ölümden gizlice.