Kine Ez

Bir devir aşk diye beni doğurduAldı bedenimi Mağrip sıtmalarındanNil diplerinden söktü ruhumu

Sisli denizlere açıldım bir zaman;ne altın ne meyve,yad olsun keşfettiğim kıyılarZamanın hayatla içlendiği çöllerdebir çadırım olsun yeter

Ne göreceğim aynalardaçağ bütünüyle yanılsamaİşkenceye alınıyor eşkalim:Şehre yeni bir şamataGün gelmiş süslü satraplar ünlenmişkaç defa ay doladıysa göğsümükaç defa bulut püskürdüyse ağzım;hileli bir rakam düşürdüler sorguçlarındankadınlar, müziği halka sayan

Ey halk! Ey halk! diye çağırdığımzaman haritasında körfezler gibi çekilenhayale dalan rüzgârın önünesergiler ve dut yaygıları açaninsanlık eğrileri, ketenpere çömezleri

Yandım daha çağlasında bademinBahçeler gözüme yeni bir şöhretözürün bir köşesinden öbürünekenar otu oldum, bir fiy û careben oldum, ben oldumben oldum da ne buldum Temmuz'un kınnabındagiderek lâl kafiyegöllere vehmedilen gül dolaklı şadırvandaama yine 'gülün ölüm çağında'.