Sıcak Afrika'nın Siyah Ağıdı

Önce ellerinde İncil,Sonra omuzlarında tüfekle geldiler.Evleri, ekinleri bizim olan topraklaraUzak ülkelerin uğursuz insanları...Ne hakla geldiler anam,Ne hakla geldiler?

“Allah bir” dediler inanıverdikAnlatmadılar kullar arasındaki farkı.Zulüm üstüne zulüm yığdılar;Korku üstüne korku.Siyah derili insan öğüttü dur-durak bilmeden,Kurdukları medeniyet çarkı..

Misafir olmak, dost olmak dururkenŞart mıydı ellerinde ilah olması?Bizde de vardı iki el, iki ayak, iki gözBizim de yüreğimiz vardı, biz de bilirdik sevmeyiSuç muydu derilerimizin siyah olması?

Dövdüler, vurdular, sürdülerÇocuklarımızı bile öpüp-koklayamadık.Bize ait olan her şeyimiziYeni efendilerimiz aldılarNamusumuzu bile saklayamadık.

Günü, ayı, yılı yok, her zamanGökyüzünü kızıla boyadı akıttıkları kan.Köle yaptılar bizi beyaz medeniyeteGötürdüler madenlerimizi,Meyvelerimizi, çocuklarımızı..

Ve işte onlardan geriye kalan:Boş bir kiliseTaş bir kuleBronz bir çan..

Gel bunları da götür gideceğin yerlereAdaletsiz medeniyetin babasıÖlçüsü menfaat olanBeyaz insan..

24 Mayıs 1985Beşinci Mevsim