Abdurrahim Karakoç

Kırkıncı Yıl Hesabı

Uykuları harman ettim, savurdumBir mübarek düş aradım kırk sene.Ne usandım, ne yoruldum, ne durdumİçi doğru dış aradım kırk sene.

Çıktım dağ boş, indim baktım ova boşToprak garip, su tedirgin, hava boşNere gitsem dallar kırık, yuva boşYumurtada kuş aradım kırk sene.

Aşk yükünü indirince arkamdanDoğmadık bebekler tuttu yakamdanHesap-kitap ettim kaçtım rakamdanOn yitirdim, beş aradım kırk sene.

Binalar yükselir: Gözyaşı, kin, kan...Koymuşlar adını “uygarlık, ümran”!Yükseklerde, midelerdir hükümranAlçaklarda, baş aradım kırk sene.

Gönül penceremi dünyaya açtımBaktım manzaraya, ben benden geçtimUcuzdan tiksindim, kolaydan kaçtımBelâsı çok iş aradım kırk sene.

Birbirinden çürük çıktı senelerÖz yiğidi az doğurdu analarHayâl oldu gönlümdeki binalarTemel için taş aradım kırk sene.

Adı “devrim” oldu avrat soyarakDenge kurdu toklar açı yiyerekAptallara ibret olsun diyerekSolucanda diş aradım kırk sene.

(Kan Yazısı)..

Temalar