Abdurrahim Karakoç

Kendime Öğüt

Umutları hayâllere bağla-çöz, boş oturma.Sevgilere, nefretlere hudut çiz, boş oturma.

Rüzgârı, yağmuru dinle; gecelerden nur toplaKimse yoksa nefsin vardır, söyle söz boş oturma.

Dirilerle irtibatın bozulmuşsa ne çıkarMezardaki ölülere mektup yaz, boş oturma.

Yeryüzünde yalnız kalıp sıkılırsan çare çokYum gözünü, çık yukarı gökte gez, boş oturma.

Tamiri mümkün değildir eskiyen kundaklarınBoş bulduğun her mekâna tabut diz, boş oturma.

Ev yapmayı ihmal etme fani konuklar içinSonra son menzili düşün, mezar kaz, boş oturma.

Yeis seni kuşatmasın, ataleti silkip atKaranlığın liflerinden ışık süz, boş oturma.

Korkak tembelin işidir ham tevekkül, ham sabırHak yoldaki tuzakları kır ve boz, boş oturma.

Yürü kutsal hedeflere ölsen bile gam değilHiç olmazsa geleceğe kalsın iz, boş oturma.

Sula tevhid bahçesini, uyuyanlar uyansınİsyan lazımsa isyan et, zulmü ez, boş oturma.

Sana söylüyorum sana, yapma naz, boş oturma.Doğrul hadi, ayağa kalk… vakit az, boş oturma.

(Akıl Karaya Vurdu)

Temalar