İki Paralık Adamlar

Siz mesela Emire’ler, Mehmet’lerGıdıklasam gülersiniz değil mi?Siz aklı kısalar, derdi dehşetlerGıdıklasam gülersiniz değil mi?

Sarmış kalbinizi bir çelik perdeAşk duygunuz mahkûm kalmış içerdeAğlanacak, hatta ölecek yerdeGıdıklasam gülersiniz değil mi?

Huzurlu bir lokma yiyemiyenlerGönlünce bir urba giyemiyenlerHaksızlığa “hayır” diyemiyenlerGıdıklasam gülersiniz değil mi?

Yoksulluk bir yanda, zulüm bir yandaFarzet ki hastasın bir yıkık handaGülmenin çılgınlık olduğu andaGıdıklasam gülersiniz değil mi?

Siz her saat sarhoş, her zaman toklarEğlenceden gayri kaygusu yoklarAç komşuyu düşünmeyen Buldog’larGıdıklasam gülersiniz değil mi?

Ne desem, ne yazsam hepsi nafileDüzelmez hâliniz itiraf ileGülmek yüz kızartan suç olsa bileGıdıklasam gülersiniz değil mi?

Ar-namus denince kaldır öte atMillet davasına yanaşma yan yatRuh gebermiş, deri diri! .. Bu ne halt?Gıdıklasam gülersiniz değil mi?

İmandan-ahlaktan soysalar siziBeton heykel gibi koysalar siziŞöyle böğrünüzü, ya mideniziGıdıklasam gülersiniz değil mi?

Siz iki paralık gülünç kişilerHop demeden dişleriniz ışılar.Siz şuur yoksulu sebep başılarGıdıklasam gülersiniz değil mi?

(Vur Emri)