Abdurrahim Karakoç

Dokuz Yönlü Dert

Açılmış çığırdan dosta gidemem,Ayaklarım ize sığmaz.. ölürüm.Yaşarım, duyarım, tarif edemem;Düşüncem var, söze sığmaz.. ölürüm.

El alır, göz görür, iş çıkar işten;Arsızlar doluyu doyurur boştan.İki gün misafir gelse bir kıştan,Doksan günlük yaza sığmaz.. ölürüm.

Kara çıkar, ak’ı derin eşince;Gece uzun, uyku yoğun, düş ince..Bir derdim var, yer götürmez düşünce;Bir derdim var, yüze sığmaz.. ölürüm.

İriler “aşk” koydu açlığın adın;Diriler pisledi ölümün tadın.Zamana hükmeder üçbuçuk kadın,Gördüklerim göze sığmaz.. ölürüm.

KARAKOÇ’um, bir sevdanın düşkünü,Deli-dolu gerçek yaşar, düş günü.Diriler var, çıplak gezer kış günü;Ölüler var, beze sığmaz.. ölürüm.

(Vur Emri)

Temalar