Bitmeyen Gece

Bir gece başladı yıldızsız, aysız;Ne horozlar öttü, ne sabah oldu...Kibritler ıslaktır, çakmağım yağsızDar odam ebedî ışıksız kaldı.

Bırakmaz yakamı, dört yanım duvar;Ne kapı, ne baca, ne pencere var...Ne mektup gönderir sevdiğim dostlar,Ne de bir tanıdık kapımı çaldı.

Bir zaman karnımı doyuran toprakÜstüme gölgelik, altıma yatak.Hiç ümit etmezken olacağa bak;Nihayet ağzıma, gözüme doldu.

Ve işte dünyada en son arkadaşBaşımın ucunda dikili bir taş.Bitti, doğduğum gün başlayan savaş,Kâinat benimle beraber öldü...

(Dosta Doğru)