Abdurrahim Karakoç

Bayramlar Bayram Ola - 1

Güneş yükselmeden kuşluk yerineBir adam camiden döndü evineOturdu sessizce yer minderine

Kızı “Bayram” dedi, yalın ayaklıAdam “Bayram” dedi, tam ağlamaklı...

Eli öpüldükçe içi burkulduKonuşmak istedi, dili tutulduGüç belâ ağzından bir “off! ” kurtuldu

Oğlu “Bayram” dedi, sırtı yamalıAdam “he ya” dedi, gözü kapalı...

Düşündü kış yakın, evde odun yokTenekede yağ yok, çuvalda un yokYok yoka karışmış; tuz yok, sabun yok

Avrat “Bayram” dedi, eğdi başınıAdam “evet” dedi, sıktı dişini...

Çalışsa ne iş var, ne cepte paraDağ oldu içinde büyüyen yaraDikti gözlerini karşı duvara

Takvim “Bayram” dedi, silindi yazıAdam “öyle” dedi, bağrında sızı...

Döndürse yönünü herhangi dostaYaralı, gariban, dul, yetim, hastaYıllar, aylar, günler erirken yasta

Yer-gök “Bayram” dedi, ağzını açtıAdam “Bayram” dedi, evinden kaçtı!..

(Suları Islatamadım).

Temalar