Abdullah Tukay

...Ge

Şâirim, kutsiyetin olsun gönlünde senin sır;Şâir olduğunu kimseye söyleme dostum, sakla.Anlamasınlar, nereden kaynaklandığını kudretinin,Latif varlıklar gibi gösterme sen, gerçek suretini.Her zaman, her yerde başka kılıklara bürün:Verme kimseye sır, onlarla sohbet ederken;Gül, kederli yüzle çıkma onların karşısına.Kenara çekil, söz açılırsa şâirler bâbınd;Sadece şâir arkadaşın bassın ayağını, mihrabına.Dalma bu hayata, bu başka dünya, başka hayat;Dünyanın boş işleri, şâire uzak, şâire yad.Kim olursan ol, orasına hiçbir sözüm yok,Yalnız şudur sana tavsiyem:Kaç kendi kendin olmaktan.Bil, yaraşmaz bu küçük maişet, bu duruş,Sonsuzluğa uçamaz, ne kadar beslense de kuş.,Feyzi sonsuz şairlik tacı ebediyen senin olmaz;Küçülerek düşsen altın sesinin peşine.Büyüksün, baş eğme, bu âdi canlılar dünyasında;Pâdişâhsın, gerektiğinde baş eğsin dünsa sana.Doğrul, cevap verme, taş kalpliler kırarlarsa kalbini;Bütün işleri, bulandırmaktır zemzem çeşmesini.