Baharda Tan Hâtırası

(Fedorov'dan muktebes)

Galibane aydınlatarak, yavaşça yine tan atıyor;Hüzünlenip kederlenerek, ağır ağır ay batıyor.Birbiri ardınca yok oluyor, gökte yıldızlar sönüyor;Tan yeli hafif hafif esiyor, yapraklar sallanıyor.Örtüsünden sıyrıldı, açıldı, yemyeşil kırlar;Kalktı, yerleri kaplayan kapkara örtü.Sessizce yatmış, yorulmuş, gece boyunca günü bekleyerek,Parlayarak, yayılıp yatmış göller, sihirli ayna sanki.Sevinçli yeşillikler, gülümser çiçekler, lâleler;Bülbüllerden yağar, yağmur gibi, methiyeler.Durmuşlar, görmek için erkenden, tabiatıngüzelliğini, Gökyüzünde ak kuşlar gibi geçen, bulutkümeleri. Karşılanacak en güzel ân, bahar tanıdır,Bu vakitte düşün, şâir: Geldi ilham, düşünsen.