Abdülkadir Bulut

Gözyaşları Da Çiçek Açar

Ellerimi dokunduğum her yerdeÇığlık çığlığa kıvranıyor hayatVe ölen arkadaşların giysileriniBir kere daha dürüp koyuyor analarÇamaşır sandıklarınaGözyaşları da çiçek açar

Bugün yurtyeri olsa da acılaraKayaların en sarp yerlerindekiKırlangıç yuvalarını andıran alnınBir gün terli bir gelecek uçuracakSabahlardan akşamlara kadarGözyaşları da çiçek açar

Ansızın oyuna başlayan çocuklarınSesleri kadar canlı ve huyluSevinçleri kadar taze ve acemiBir duruş kuşatır seni o zamanGözyaşları da çiçek açar

Başını dayadığın ağaç dalıBak hafifçe eğildi toprağa doğruUyuyan bir çocuğun soluk alışınıDinler gibi kendini vererekYaklaş yüzünü örse de acılarBoynundan ter boşalan herkeseGözyaşları da çiçek açar

Yaklaş, yüzünü örse de acılarVe nasıl yakalarsa toprağı kökSuları renk, dalları kirazSen de öyle yakala hayatıYürü kol kola canıma değsinGözyaşları da çiçek açar

Favoriye eklemek, not almak ve koleksiyonlara kaydetmek için etkileşimli okumaya geçebilirsin.

Temalar