Abdülkadir Bulut

Görüşmeciler

Sudan örülmüşe benziyorlarYaklaşıp dokunsam usulcanaAkacaklar şiirlerin içineBir yaprak gibi kaldırarakBütün sözcükleri

Çekinmeden ve kendini sıkmadanBirer taş bıraksam ayrı ayrıHer birinin alnının ortasınaBiliyorum ki yüzyılda ancak inerHer birinin dibine

Ne ile doludur diyemiyorum ağızlarıOturup konuşsak şöyle biz bizeFırtına olup çıkacak sözcüklerGündüzleri dağlara doğru esenGeceleri dağlardan denize

İçerde olan biri her daimGömleğinin düğmelerini iliklerkenOnu yıkayıp ütüleyen elleriVe kurutulduğu balkonu düşürürYaşlansa da gözleri

Yollarına da ısındılar oralarınManavlarına, kahvelerine, bakkallarınaGörüş günlerine, bekleme yerlerineAma bir türlü alışamadılarAyrılış saatlerine