Travma

Karlı sularda açan köksüz bir nilüferdimSuları temiz gösterdim, köklerim var sanıldıBunca şaraptan sonra kusma vakti gelmiştirKırılmalı bin yerinden yaldızlı sandıkSıradanlaştı birden gülün çığlığı bile'Efsane-i Leylâ vü Mecnun'dan usandık'

Göl bile olmamışken okyanustan konuşmakYanılsama ustasının harcı olsa gerektirOğlundan öç alırmış babasına yenilenŞaraba dönüşmek ise üzümün ilkesidir

Psikologdan önce fark etmiştim, sakladımKaranlığı yedim de sanki ışık geğirdimParçalanmış kişilik babadan miras kaldıMeşale elimi yaktı, oğluma verdim

Baba! En az senin kadar şiddetli seviyorumVe en az senin kadar kırıyorum sevdiğimiOrtasını bulmak için durgun rüzgara bindimO bile savuruverdi acemi biniciyi

Sahte cümleler içerir kurda yazılan mektupKuzu diliyle kaleme alınmışsa değil mi?Kaç kişi bilebilir bir serçenin içindeDiyelim ki üç-beş tane kartal bulunduğunuDeğirmenin varlığı öğütmeye bağlıdırBuğdayın yönelişi akla getirir unu

Suyun yüzüne baba, gözlerinle bakmıştımVe görmüştüm dipteki çakıl yalnızlığınıYenilecek kadar güçlüyüm artıkBir tekneyim, gösterin bana kayalıkları!