Sincan'da Bir Sokağın Balkondan Görünüşü

Kendine bile açılmayan bahçenin kapısındanÇocukluğumun yitik lale çalma girişimleriKorkuları görünüyor sokak adlı bu aynadaDüşük ölçekli depremi andıran bir ihtiyarSon kez dokunuyor sanki gecenin saçlarına

Yüz metre kadar ilerde nasırlı el öpülüyorYeni evli olduğunu sandığım iki insancaÜç-beş omzun üzerinde beliriyor bir tabutÇiçek düşüyor saksıdan, yılan akıyor balkona

Başka neler görünüyor, Sincan'da bir sokağınGözlerine büyüteçle baktığım zamanGözyaşı deseniyle süslenmiş bir mendilinTakıldığı netleşiyor sokağın yakasınaAcelesi varmış gibi söz ettiğim ölününUlaştığını görüyorum bir camii avlusuna

Yerde pankart yırtıkları, güz resminin üstündenKoşarak geçtiğini görüyorum gençlerinBirisi bana benziyor, lise sonda olmalıİzmaritli günlerimi, ilk içkimi andırıyorÇantasında şiir vardır, yüreğinde leylâ'sı

Yürüyüşüm değişirdi aşık olduğum zamanlarKimse beni tutamazdı dördüncü kat balkonundaBütün sokak duyardı, yirmi beş yıl öncesiSesim fena sayılmazdı elbet aşk şarkısında

Annemin öldüğünü hiç kimse farketmemişSaçı sarmaşık ablamın, sesi kuş çığlıklarıBalkonumdan bakıyorum, kendi içine çıkıyorParka teğet geçmiyor, sokak değil içkanamaŞiirini yazmalıyım bana benziyor çünküAkrabalar arasındaki müthiş yalnızlığıma

Bol gelirken gündüze gecenin elbisesiAnkara'da başladım yeni bir gurbet faslınaBen gelince gitmiş herkes, çiğdemler, çiçeklerleHiçbir şey görünmüyor, Sincan'da bir sokağaYa bir perde çekilmiş ya da perde gözlerimde