Mermer Öğütmek

Sözcüklere can ver Tanrım! Bak işine karıştım

Çöple selamı kestim, altın tozuylaİkindi lambasıyım, ne ışıtırsamŞiir: Leoparın derisinde kuş resmiOlarak duruyor, artık yazmasam

Deri değiştirme tarihi geçmiş bir yılanYazarken dikkatimi çekiyor hep nedenseBenden önce nasıl düşer ayışığı kuyuya?Hem mermer hem değirmen olunan yerde

İnsan ölümden önce aşka yenilirYenilir şair dediğin yazdıklarınaKul olmayı reddeder, Tanrılığa soyunurSözcüklerden oluşan çöplüğün ortasında

Bardakta mavisini yitiren deniz suyuHalinde içiyorum tuzlu kendimiİrkildim! İrkilirim yazmadığım zamanlarKuş dediğin leoparın kendisi

Ah! Kendimden çıkan sonuç olarakŞiir, insan ruhunun çölüne yağmurÜslubuyla konuşmaktır diyorumBir şiire başlıyorum ve yağmur

Dizeler halinde çiseliyorum