Hayatta Ben En Çok Annemi Sevdim

………………………………… Can Yücel’e nazire

Ona göre baştan beri iflâh olmaz biriydimBabam korkuydu bana, annem yürek serinliğiEn sevdiği oğluydum -bana hep öyle gelirdi-Uzun avcı öykülerini ilk ondan dinlemiştimHayatta ben en çok annemi sevdim

Sözümona büyümüştüm, ekmek getirirdim eveAnnem öldü, düşüyorum, koptu salıncağın ipiAnahtarsız bir kilide benzediğim doğru şimdiSaçlarına tırmanırdım tutunup yıldızlaraKokusu kalmıştır diye kapandım odalara

Kıyamazdı bilirdim şiirler yazan oğlunaSevgilim terkedince benden fazla ağlardıİstiridyeydi annem, içinden inci çıkardıHergün daha da büyüyor yüreğimdeki yırtıkAnnemi anılarda bile bulamıyorum artık

Babamın hemen ardından gitmesi gerekmezdiEvinin badanasını yarım bırakıp erkendenO gün bugündür bana gülden önce gelir dikenDedim ya anahtarını yitirmiş bir kilidimHayatta ben en çok annemi sevdim