Ev Zamanı/ Ev, Makas

Kafamda bir makasla dolaşıyorumEvimi kumaşla karıştıran makaslaSözlerim makas oluyor, ellerim bileOkşamıyor kesiyorum sevdiklerimiBana neler oluyor, olumsuz bir değişimGösteren ülkelerin birine benziyorumParlamentom kapanmış, İnsan hakları askıdaDokunduğum her şey bir yanlış kumaşNeye dönüşeceğim? Elbet makasa!

Bir top kumaş daha indiriyorum raftanKesiyor olmanın o büyük iştahıylaBen böyle değildim, sıkıntı güzelSokağa çıkıyorum ev denilen enkazla

Sokak denilen enkazla bir eve dönüyorumDört ayrı kişiyiz akşamın sofrasındaSalon dörde bölünüyor, soluduğumuz havaMonolog bir diyalog biçimini alıyorİgne deliğinden geçiyor soğuk rüzgârlarGüz bizden öğreniyor yaprak dökünmesiniDışarıdan bakılınca bu ev bir bahar

Evin sırlarını saçıyorum bakKumaş parçaları gibi uçuşuyorlarHer şiir bir makas, ben kötü terziDiyelim ki sargı bezi her şiirYara benim de sanki bu ev değil mi?

Teşhirci biri oldum, sakınıyorumYazamadan edemeyen kendimdenBir şiir daha çıkıyor, lanetler olsunKumaşın makasa dönüşmesinden