Ev Zamanı

Büyük istasyonlardaki büyük vedalar içinTrenler uzun bekler güzel bir gelenektirBüyük istasyona benziyor artık bu evTren bir yolcu daha edinecek demektir

Bulunduğum ruh halinden şöyle bir bakıyorumŞu odanın biçimini alan ben değilim sankiŞu mutfağın çeşmesinden akmamışım su yerineSofrayı donatmamış oturmamışım balkondaÖzellikle çocuklara sarılıp baktığım zamanOlduğumdan daha güzel göstermemiş beni ayna

Bir kartal karıştırmış kayalıklarla bu eviParsın homurtuları pençeleri bu evdeEvler baykuş olunca sözler saptırılıyorYırtıcı hayvanlara benziyorum bu yüzdenKırılanın sayısı her geçen gün artıyorGülümseyen fotoğraflar eksiliyor albümden

Eşyalar beni tanırdı yer verirdi bir koltukSandalye benim için yanaşırdı masayaÖrdüğü dantellere benzerdi karımÇocuklar avcı görmüş ceylanın gözlerineBir kez daha ben bu eve benzerdimÖlmüş anne resminin çerçevesine

Köprüsüz ırmaklar aramızdan geçiyorEv odayı ısıtmıyor oda yalnızlığımıBir kuyuya düşer gibi düşüyorum şiirlereEvim büyük istasyona benziyor sankiAma yolcu binemiyor bir kez daha trene