Sahra

Bir zamanlar karargâhım idiBedeviler gibi beyâbanlar;Buna mucib de iştibâhım idi;Nasıl imrar-ı vakt eder anlar.Belde halkında görmedin hayfaGördüğün ünsü ehl-i vahşette!Bedevîler sukûn u rahatte;Sürdüğü daima ganemle sefâ.Beledî muttasıl esir-i cefâ;İntiâş aleminde zulmetde!Biri endişeden aman bulmaz;Biri endişeye zaman bulmaz.