Nağme

Bir zamanlar karargâhım idiBedeviler gibi beyâbanlar;Buna mucib de iştibâhım idi;Nasıl imrâr-ı vakt eder anlar.Belde halkında görmedin hayfaGördüğün ünsü ehl-i vahşette!Bedeviler sukûn u rahatte;Sürdüğü dâima ganemle sefâ.Beledî muttasıl esir-i cefa;İntiaş âleminde zulmetde!Biri endişeden aman bulmaz;Biri endişeye zaman bulmaz.