Abdülhak Hamit Tarhan

Bir Sefilenin Hasbihali'nden

Ne idim ben, ne tabii bir kızBelki sahrada rebii bir kız

En büyük zevkim, ümidim, neşemKırda seyran idi, her gün, her dem

Düşünürken o büyük sahradaBeni halk eyleyeni tenhada

Duruyorken hareketsiz, sessizYere inmiş göğe benzerdi deniz

Aksi tekbir ile dolmuş derelerSecde eylerdi bütün meşcereler

Şebi mehtap doğar aynı şafakHer taraf nura olur müstağrak

Akıyormuş gibi her suda hayatYüzüyormuş gibi hep mahlukat

Uçacakmış gibi eflake zeminHalden, mazi ile atiden emin

Mutmain şevk ile soldan, sağdanBir şataretle inerdim dağdan.

Favoriye eklemek, not almak ve koleksiyonlara kaydetmek için etkileşimli okumaya geçebilirsin.

Temalar