Yalnız Kadın

Gün ışığından güzel kadınrenklerin koynundaçiçeklenmiş duruyorsun terasta,kızıl saçlarını sallıyorçapkınbakışlarınHırsız gözleri yakalayan karanlıksana sessizce dokunuyorçitle çevirdiğin bahçende,Adonis buyıllardır beklediğin ışıkyitik sandığın ülkeve ezberlediğin koku,aryalarla parlayan ayçıplaklığına vuruyor leke.

Bir yudum daha al kadehindenalevlensin kanınpapatyalar gibi bir aklaşsınbir sararsın yüzünsar bıraksar bırakavuçların ıslanarak,kasıklarındaki yükü koparıp atgece yorulsun koşturmaktanuyku gözlerinden aksın,Büyük Sahranın kumlarına baksınsevişmelerini saymak isteyenboşalıyor tenindenErosun sunduğu kadınlığın.