Gecenin Namlusu

Kollarından tutup akşamın ıssızlığınıdamarları kurumuş atın sırtındaher akşam-ya da gece-eve döndüğümdecam saydamlığındaki ellerinigeceler boyu öptüğüm kadınınkomşusu bir kızı sevmişliğim vardı.umarsızlık saatlerindesabahın fırçalanmış dişleri arasında yürürkenat kestaneleri görünmezdi.Aşk,kadının erkek cinselliği altında ezilmesiylepelte olmuştu aşkımızama hala sisli bir ufku gösteriyordu güneş.Yok olmanın bataklığında bebeksonsuzluğa çivilenmiş biryürekdemektir.Toplama kampı toplumda yürek ise,mavi bir kardırsüslüyor ellerimdeki dağı.İçinde ağaçların boğulduğuo uzak patika ikimize dardıgeceler boyu öptüğüm kadınınkomşusu bir kızı sevmişliğim vardı.