Ayrılık

Tüm umut yollarını kapayanaşk da bir isyandır.Nerede kimbilir o fırtına,beni yüzyıllara savuranyüzü yırtık kan.İşlediğim zamansız sevdanıncılız kemiklerini sayıp,özgürlük adına soyunuyorumuykunun karesine aşk kafesimde.Ey duru bestesini dinlediğim gökyüzü!Kiminle o ihtiras denizi,kimi boğuyor dalgalarıyla,nedir bu uğultu,Kimdir tanık?Sussun sularını aşınmış yatağımdanalıp götüren deli yel,umarsız dalgaların uzandığı hiçbir kuyuyu bağlamayanköprünün üstündeKral Lear gibi güçsüz ve delidüşsün elime ayrılık