Yorgun

Ne zaman dağılsa sesimŞakağıma dayardın gözleriniOysa adınla başlamak istedim bu akşamaİstedim ki bir ayrılıkta bitmesin burukGünlerdir bir tek dize düşüremedimBu kaçıncı sürgünüm bütün renklerimi götürdünKanayan bir öyküdür içimizdeki bozgunHergün yeni bir hüznü takıp kolunaBütün saatleri acıya kuruyor sankiŞarkıların hüzzam makamındayızKanıyoruz göçebe yollarda yılkı atlarBir acı kahve hatrını unuttukHer köşe başında bir maskaraTuzun ve şarabın tadı değiştiNasılsa eskidi yüzün -değişmedi gözlerin-Alevler yakmıyor artık inceltmiyor buzlarıÜstümüzde sağır ve dilsiz bir gökyüzüHer şey ayrıksı sanki bulutlar paslanacakİşte solan bozkır akşam ve zamanSessizlik -sensizlik daha ne kadar-Aşksa aşk işte nabzım-Bütün sağnaklarını yağdır haydi yağdırİster bir cehennem aç ister bir mayıs getirHer vurguna hazırım nasılsa her şey pusuda gibiBu bungun akşama yazdırarak adınıDal gibi serin yine gözlerin