Hüsran Sokağı

Sonunda ketum bir tarihe göçebe oldumAdressiz kaldım bu yüzden bir rüzgâr gibiTakıldım hiç büyümemiş bir çocuğun ardınaVizem yok kimliğim sahte yollar mayın döşeliBir ömürde kaç sokak izi kalır geriyeSaçlarımın ıslaklığından anlıyorumOrda bir çocukluğun yağmuruna varılırYarpuz kokusu uğurlar sizi görmezsinizHer sokak aslında bir patikadırYüzümde bir yama gibi duruyor zamanBütün aşkların kan grubu aynı olsa daAyrıdır çıkmazları son sözleri farklıGözlerinin rengine uymaz intiharlarıZaten hep gönüllüydü yanlışı yazgısına bulaştıKüçük sevinçlerin büyük kederlerin sahibiGüneşsiz bir gölge kansız bir yara olduHüsran sokağında bir aşk daha vurdu kendini