Bir Ömür Yetmez

Bahtı teninden yanık bir serencamdıBir ömrün bana giydirdikleriKaçamadım şerrinden şamarından feleğinDaha tüysüz bir çocukken dilim dağlandıYasaklarla korumaya alındı bütün düşlerim

Ardımsıra kurallar devriyeler gezerdiBaşım üç numara traş trahomlu gözlerimBabamın ters-yüz ceketi gibiydi hayatAcısı bol bir ağıt gibi dururdu bedenimdeYa da sokaklarıma dar gelirdi.

Parçalanmış bir aynada büyüttüm kendi kendimiKurşun eritilirdi başımda okunmuş sular içerdimBoynumdaki muskaya havaleydi bütün hâllerim

Hem takdir hem tekdirlik bir mektepliydim on beşimdeYağmurlar ve şarkılar kardeş gibiydiŞarapla tanıştığım rüzgâra bulaştığım bir takvimdiHepsi bir şiirin eskizleriydi belkiSonraki yaralarıma sargı bezleri

Ten çıra olmamıştı yazgım henüz bakirdiGiz yüzle tanıştı sonra boynunu sıktı muskaBir tren yolculuğunda bozdum bekâretini

Sonrası âhir zaman kahır mevsimiYenildiğim yıllardı kapılar kilitliydiRüzgârsız kaldım dilim paslandı otuzumdaTezgahlarda boylu boyunca ertelendim yarınaGözlerinin düsturuyla kırdım gecenin çemberiniKaç arkadaş daha silindi kütüğündenNotalara söz oldular şiirlerle kutsandı isimleri

Kırk kere bozmuştum tövbemi kırkıma geldiğimdeSığınacak bir dergâhım da yoktu üstelikBiraz daha büyütmüştüm yaramıBende gözlerin kaldı o şarkının sözleriBu biraz da kendimi seninle tanımlamak gibidirOrda saklıdır dünyanın bütün hazineleriKutlu bir mirastır elbetBir ömür yetmez anladımYazmak için bütün sen'leri