Aşktan Alırdı Rengini

Yalnız bir ülke gibiydiBir hawarın kütüğüne, bir çığlığınFonetiğine yazıldı adıTarihe düşürülmüş dipnotlar gibiEski bir yara anlatabilir belkiÖmrünün özetini

Gözlerini yazmakla başlamıştım şiireÜstümüze yürürken dünya, birlikte söylemiştikKaç kez muhaciri olduğumuz o aşkın ezgisiniKüme küme bulut taşırdı gözleriO bana gülmeyi, ben ona ağlamayı öğrettim

Yağmalanmış sevgiler panayırıydıMiri malıydı elleriYüzünde acının öyküsünü okurdumSonu olmayan bir başlangıç gibiYüzünü çevirince gözlerinde bir yol başlardıAşktan alırdı renginiDere tepe dolaşır hep ona dökülürdüm

Taramak istedim saçlarını birkaç sözcükle belkiNasılsa yağmur yağınca bütün anılar aynıBu şiir bir merhaba olabilir miÖyle yazmak istedim şerh koştumYakasına bir gül iliştirmeyi